“स्वयंप्रकाशित व्हा !” मराठी बोधकथा marathi bodhkatha

“स्वयंप्रकाशित व्हा !” मराठी बोधकथा marathi bodhkatha

स्वयंप्रकाशित व्हा !

एका गृहस्थाकडे त्याचा एक आंधळा मित्र गप्पा मारायला आला होता., गप्पा इतक्या रंगल्या की, अंधार कधी पडला ते त्या सद्‌गृहस्थाला कळलेही नाही. मग मित्र जायला निघताच त्याने त्याच्या हाती कंदील दिला आणि तो मित्राला म्हणाला, “बाहेर खूप अंधार आहे. त्यामुळे तू हा कंदील घेऊन जा.”

यावर तो आंधळा मित्र आश्चर्याने म्हणाला, “अरे बाबा, मी तर असा आंधळा आहे. मला अंधार आणि उजेड सारखेच ! मला या कंदिलाचा काय उपयोग?”

“हा कंदील तुझ्यासाठी नाहीच! डोळस माणसांसाठी आहे. या उजेडामुळे कुणीही वाटसरू तुझ्या अंगावर आदळणार नाही,” तो सद्‌गृहस्थ म्हणाला. हे आंधळ्या मित्राला हे पटलं, तो कंदील घेऊन चालू लागला.

मात्र थोड्याच वेळात एक माणूस त्याच्या अंगावर आदळला. संतापाने आणि आश्चर्याने आंधळा मनुष्य ओरडला, “अरे, काय चाललंय तुझं? माझ्या हातातला हा पेटता कंदील तुला दिसत नाही का?”

त्यावर जास्तच आश्चर्याने तो वाटसरू म्हणाला, “अरे भाऊ, तुझा कंदील कधीच विझून गेलाय. हे तुझ्या लक्षात नाही आलं का?” हे ऐकताच आंधळा मोठ्याने हसला आणि म्हणाला, “नाही लक्षात आलं…”